Երբ քեզ շատ թույլ զգաս կտանեմ տուն Ասաց նա տարեց մորը և տարավ ծերանոց

Երբ հիվանդ,ծեր ծնողներն ապրում են երեխաների հետ դա բոլորի համար դառնում է ծանր փորձություն: Անհամատեղելի են սովորությունները կյանքի ռիթմը,տարբեր սերունդների պահանջարկները:Ես միշտ կարծում էի որ ծերանոցում հայտնվում են այն մարդիկ ովքեր ոչ մի հարազատ չունեն,մինչև որ ինքս հայտնվեցի նման իրավիճակում։Մայրս ինձ ունեցել է 42 տարեկանում սակայն ամուսնու հետ շատ քիչ է ապրել:Ինձ միայնակ է մեծացրել:Հորս հետ լավ հարաբերություններ ունեի սակայն իմ մասին պատասխանատվության մեծ բաժինն ընկած էր մորս ուսերին:Հիմա մայրս 77 տարեկան է Մի տարի առաջ նա սկսեց կորցնել հիշողությունը իսկ ինքնազգացողությունը կտրուկ վատացավ:

Ժամանակի հետ մանրուքները իրական խնդրի վերածվեցին և նա վտանգավոր դարձավ:Տանից դուրս գալուց առաջ ստիպված էի անջատել գազը ջուրը հանել պատուհանների բռնակները: Մորս մոտ Ալցգեյմերի հիվանդություն ախտորոշվեց Նա կարող էի գիշերը նստել և միայնակ խոսել,ինձ ագրեսիվ վերաբերվել ինքն իրեն վնասել:Պատրաստվում էի ամուսնանալ,սակայն ստիպված եղա հետաձգել:Մորս համար խնամող էի ուզում գտնել բայց վստահելի մարդ չկար իսկ մայրս էլ դժվար էր համակերպվում որևէ մեկի ներկայության հետ Նյարդերս տեղի էին տալիս էլ չէի դիմանում:Մի օր հայրս եկել էր մեր տուն և տեսնելով մորս վիճակը ասաց,որ պիտի համարձակվեմ և լուրջ քայլի դիմեմ:Հայրս ասաց։

Հիվանդ մորդ խնամելով ով ոչինչ և ոչ մեկին չի հիշում և չի ճանաչում միայն զուր վատնում ես կյանքդ:Սկզբում ինձ շատ վատ էի զգում,զզվում ինքս ինձանից ոչինչ չէի ուտում:Ուզում էի ամեն օր գնալ տեսնել թե մայրս ինչպես է իրեն զգում ծերանոցում Ի վերջո,գնացի 3 օր անց նա չցանկացավ տեսնել ինձ:Գնացի 1 շաբաթից.նա ինձ այլևս չէր ճանաչում:Կարծում եմ որ երբեմն պիտի մտածենք ինքներս մեր մասին:Հիմա ամեն շաբաթ օր գնում եմ մորս տեսակցության:Նա երբեմն արտասվում է,խղճում եմ նրան Բայց այլևս չեմ կարող խնամել նրան միևնույն ժամանակ լսելով անեծքներ,դա սարսափելի դժվար է:Բայց որոշել եմ նրան տուն բերելերբ շատ թույլ լինի:Կյանքի վերջին օրերը մարդիկ պիտի տանը անցկացնեն:

ՀԱՎԱՆԵՑԻՔ ? ԿԻՍՎԵՔ ՁԵՐ ԸՆԿԵՐՆԵՐԻ ՀԵՏ
NOR PORTAL
Яндекс.Метрика